تبلیغات
روان شناسی - مشاوره ازدواج : آیا عشق واقعا" بعد از ازدواج بوجود میاد؟
 
روان شناسی
من از یاد دادن آنچه كه یاد گرفته ام، هرگز خسته نشده ام. این تنها خدمت ناچیزی است كه می توانم آن را به خود نسبت دهم
 
 

سلامیه سوال بود به خواست خود مطرح کننده اینجا گذاشتم

من دختری 25 ساله و مذهبی هستم و  خواستگاری دارم که از هر نظر شرایطش برای ازدواج برای من مناسب هست و ایشون هم همین نظرو درباره من داره. بارها در منزل و خارج از منزل با هم صحبت کردیم. (بیش از 10 ساعت)اما علاقه ای بین ما شکل نگرفته. البه باید بگم با ادب و احترام با هم صحبت می کردیم و زیاد به چهره هم نگاه نمیکردیم. شاید همین دلیلش بوده. و جالب اینه که هر دوی ما در این مساله اتفاق نظر داریم که دوست داریم با عشق ازدواج کنیم و اینکه تا به حال به هم علاقه مند نشدیم ما رو دچار شک کرده و نمی تونیم قاطعانه در مسیر ازدواج پیش بریم. به مشاور مراجعه کردیم پیشنهاد داد صیغه کنیم و اگر علاقه مند نشدیم جدا بشیم. اما هیچ کدوممون حاضر به صیغه نیستیم و نمی خواهیم به همدیگه ضربه روحی وارد کنیم. به نظر شما چه کار کنیم؟ آیا عشق واقعا" بعد از ازدواج بوجود میاد؟( لازم میدونم بگم ایشون از زیبایی من فقط صورت منو دیده چون من چادری هستم)

 

جواب :

سلام

شما گفتید که عاشق هم نیستید و هر دوتون هم نظرید که باید با عشق ازدواج کنید و حالا که عاشق هم نیستید نگران این هستید که اگه ازدواج کنید ایا بعدش عشق ایجاد می شه یا نه؟

در پاسخ دو سوال باید پاسخ داده بشه اول اینکه: ایا عشق قبل ازدواج لازمه یا نه؟ و دوم اینکه اگه قبل ازدواج عشق در کار نباشه آیا بعد ازدواج ایجاد می شه یا نه؟

در مورد سوال اول یعنی لزوم عشق پیش از ازدواج عرض می کنم : عشق پیش از ازدواج نه تنها مفید نیست بلکه مضر هم هست چون باعث می شه که ادم عیبای طرفش رو یا اصلا نبینه و یا اگرم دید توجیه کنه، به عبارت دیگه: عشق به دلیل اینکه جلوی دید درست عقلی رو می گیره، نمی ذاره که فرد در مورد طرفش درست تصمیم بگیره؛ چون عاشق به شدت تحت تاثیر احساسات قرار داره و هر وقت هم که احساسات در یه مورد شدید بشه عقل نمی تونه در اون مورد خوب عرض اندام کنه؛ برای اینکه هرچی که عقل بر علیه طرفش می گه دلش بخاطر اینکه دوستش داره نمی تونه قبول کنه که این طور باشه، بنابراین بدیهاش رو یا انکار می کنه یا اینکه توجیه می کنه و مثلا می گه : برای من مهم نیست یا اینکه می گه تدریجا حل می شه و... برای همینه که باید گفت عشق سنگ راه ازدواج پایداره نه تضمین کننده خوشبختی

اما بر عکس، عشق بعد ازدواج ضامن پایداری خونواده است که اگه نباشه اون زندگی متزلزله چون وقتی عشق باشه ادم کور می شه و عیبای همسرش رو نمی بینه و یا توجیه می کنه و به عبارت دیگه وقتی عاشق همسرشه اگه عیبی ببینه خیلی راحت تر باهاش کنار میاد پس عشق بعد ازدواج یکی از ارکان زندگی پایداره

خلاصه اینکه : عشق قبل ازدواج نادرسته چون مانع دیدن عیوب طرف می شه، اما عشق بعد ازدواج خوبه چون با کور کردن انسان نسبت به عیبای همسر زندگی رو پایدار می کنه، پس به همون دلیلی که عشق قبل ازدواج بده عشق بعد ازدواج خوبه چون اگه قبل ازدواج کور شدن بده بعد ازدواج کور شدن نسبت به عیبای همسر خوبه

اما سوال دوم که اگه قبل ازدواج عشق در کار نباشه آیا بعد ازدواج ایجاد می شه یا نه؟ یا به عبارت دیگه اگه قبل ازدواج عشقی نباشه چه تضمینی هست که بعد ازدواج به وجود بیاد یعنی وقتی که دو نفر با دیدن همدیگه مجبتشون به دل هم ننشسته چه ضمانتی هست که بعدا عشق که رکن مهم زندگی است به وجود بیاد؟

در این مورد عرض می کنم: اینکه می گیم عشق قبل ازدواج خوب نیست بخاطر اینه که از شناخت جلوگیری می کنه ولی اگه علقه قلبی به حدی نباشه که مانع دیدن یا توجیه عیوب طرف بشه نه تنها بد نیست بلکه خوب و حتی باید گفت که لازمه، علت لازم بودنش هم اینه که عشق بعد ازدواج نقطه شروع لازم داره یعنی پیوند دلها از یه جا باید شروع بشه و تدریجا بعد ازدواج به عشق اتشین برسه پس جا گرفتن هرکدوم از طرفین به صورت حد اقلی در دل دیگری لازمه، به این معنی که هر کدوم دیگری رو به عنوان همسر بپسنده و دلش بخواد که طرفش همسرش باشه یعنی طرف توی دلش به عنوان همسر اینده اش جا داشته باشه

شاید بگید که اگه این مقدار علقه قلبی وجود داشته باشه چه تضمینی هست که در طول زمان زیاد بشه و به عشق شدید برسه ؟

در جواب عرض می کنم : هم ایجاد محبت و هم زیاد شدنش، به مقدار زیبایی که انسان در صورت یا سیرت طرف مشاهده می کنه بستگی داره، به گونه ای که هرچه این زیبایی بیشتر و گسترده تر باشه محبت هم زیادتر می شه، پس اگه طرفین تناسبها و هماهنگی های لازمه رو با همدیگه داشته باشن و از جهات فکری اعتقادی اخلاقی رفتاری و خانوادگی مناسب همدیگه باشن وقتی وارد زندگی می شن هرچه می گذره علاقه شون به هم بیشتر می شه چون هرچه که با افکار و اخلاق و رفتار همدیگه بیشتر برخورد می کنن - به دلیل توافق فکری و عملی طرفینی- از هم بیشتر خوششون میاد و محبتشون به هم زیادتر می شه

علاوه بر اینکه جذابیتی که طرفین بعد ازدواج برای همدیگه دارن با قبلش قابل مقایسه نیست چون ارتباط عاشقانه و جنسی که زن و شوهر از بعد عقد با هم دارن، کشش شدیدی در اونا نسبت به همدیگه ایجاد می کنه که محبت و احساس نیاز اونا رو به همدیگه چند برابر می کنه

پس نتیجه اینکه علقه قلبی کمی که قبل ازدواج با دیدن و صحبت محدود طرفینی ایجاد شده، بعد ازدواج بخاطر ارتباطات شیرین عاطفی و جنسی و همچنین تناسبهای فکری و اخلاقی و رفتاری طرفینی، تدریجا تقویت شده و به عشق شدید پایدار تبدیل می شه

پس اگه هر کدوم شما به مقداری که همسر همدیگه بشید هم رو قبول کرده اید و توی دل طرفتون جا پیدا کرده اید نگران نباشید و ازدواج کنید و مطمئن باشید که اثار ایجاد محبت رو از همون بعد عقد ازدواج در دلتون احساس خواهید کرد

موفق باشید



نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر


درباره وبلاگ


سلام به وبلاک من خوش اومدید من علیرضا 23 ساله فارغ التحصیل روانشناسی دانشگاه یزد
ساکن یزدم
خیلی خوشحال میشم با نظراتتون من را راهنمایی کنید

مدیر وبلاگ : علی رضا دره زرشکی
صفحات جانبی
نظرسنجی
دوست دارید چه مطلبی بذارم





جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :
من و تو